Collection › Lehre und Wehre (St. Louis, Missouri) › Jahrgang 7, Nummer 9 › Seite 259
Lehre und Wehre St. Louis, Missouri — September 1861, Seite 259
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
276
277
278
279
280
281
282
283
284
285
286
287
288
⤓ Download page image (full resolution)
German transcription AI-corrected against the scan
Cited in Eckhardt's Reallexikon (1907) under: Predigtamt. 45⁵5⁷ · Rechtfertigung
Theologische Axiome. 259
Was nach einer Sache ist, ist nicht immer wegen derselben.
41. Opera sequuntur justificatum, non praecedunt justificandum. (Augustinus.)
Die Werke folgen, wenn ein Mensch gerechtfertigt ist, sie gehen nicht vorher, wenn er erst gerechtfertigt werden soll.
42. Spiritus S. in scriptura varie de fide loquitur, jam de fide abstracta vel absoluta, jam de fide concreta, composita seu incarnata. (Luther.)
„Der heil. Geist redet in der Schrift auf mancherlei Weise vom Glauben, jetzt vom Glauben blos in seinem Wesen, darnach vom Glauben, der da thätig ist in seinen Früchten.“
43. Justificatio soli fidei tribuitur, ut creatio divinitati; et tamen, ut vere dicitur: Jesus, Mariae filius, creavit omnia — ita (in scriptura) tribuitur etiam justificatio fidei incarnatae seu fideli facere. (Luther.)
Die Rechtfertigung wird dem Glauben allein zugeschrieben, wie die Schöpfung der Gottheit (in Christo); und doch, wie ganz wahr gesagt wird: JEsus, der (menschgewordene) Sohn Mariens, hat alles erschaffen — so wird auch die Rechtfertigung dem incarnirten (fleischgewordenen d. i. Liebe und gute Werke gewordenen) Glauben oder dem gläubigen Thun zugeschrieben.
44. Cuncta dicta scripturae, quae videntur aliquid tribuere operibus, praesupponunt fidem. (Mich. Neander.)
Alle Schriftstellen, welche den Werken etwas zuzuschreiben scheinen, setzen den Glauben voraus und zum Grunde.
45. „Non est gratia ullo modo, quae non est gratia omni modo.“ (Augustinus.)
Das ist keine Gnade auf irgend eine Weise, die nicht Gnade ist auf alle Weise.
46. Fides justificat, non quatenus agit vel activitatem suam exserit, sed quatenus recipit et habet. (V. Loescher.)
Der Glaube rechtfertigt, nicht sofern er handelt oder seine Thätigkeit äußert, sondern sofern er annimmt und hat.
47. Fides, quae justificat, est notitia, assensus, fiducia; sed qua justificat, est nuda apprehensio beneficiorum Christi passiva, admissiva motuum Spiritus sancti, recubitoria et requietoria in meritis Christi. Hinc Veterum maxima theologica: Fides justificat non praedicamento qualitatis, ut est opus aut virtus, sed relationis, in suo correlato seu per suum correlatum, i. e., res credita, meritum Christi fide acceptum, justificat. Sic manus mendici non ditat, sed thesaurus donatus ac eleemosyna manu apprehensa. Os non satiat stomachum, sed cibus apprehensus. (Quenstedt.)
Der Glaube, welcher rechtfertigt, ist Erkenntniß, Beifall, Zuversicht; aber als welcher er rechtfertigt, ist es die bloße passive Ergreifung der Wohlthaten Christi, die die Bewegungen des heil. Geistes zuläßt und in den Verdiensten Christi beruht. Daher kommt die theologische Regel der Alten: Der Glaube rechtfertigt nicht in dem Prädicament der Qualität, sofern er ein Werk oder eine Tugend ist, sondern in dem der Relation, durch
English translation AI translation
Theological Axioms. 259
What comes after a thing is not always because of it.
41. Opera sequuntur justificatum, non praecedunt justificandum. (Augustinus.)
Works follow when a person is justified; they do not go before, when he is first to be justified.
42. Spiritus S. in scriptura varie de fide loquitur, jam de fide abstracta vel absoluta, jam de fide concreta, composita seu incarnata. (Luther.)
"The Holy Spirit speaks in Scripture of faith in various ways: now of faith merely in its essence, and afterward of faith that is active in its fruits."
43. Justificatio soli fidei tribuitur, ut creatio divinitati; et tamen, ut vere dicitur: Jesus, Mariae filius, creavit omnia — ita (in scriptura) tribuitur etiam justificatio fidei incarnatae seu fideli facere. (Luther.)
Justification is ascribed to faith alone, just as creation is ascribed to the Godhead (in Christ); and yet, as it is quite truly said: Jesus, the (incarnate) Son of Mary, created all things — so also justification is ascribed to incarnate faith (that is, faith that has become love and good works), or to believing action.
44. Cuncta dicta scripturae, quae videntur aliquid tribuere operibus, praesupponunt fidem. (Mich. Neander.)
All passages of Scripture which seem to ascribe something to works presuppose faith and take it as their foundation.
45. "Non est gratia ullo modo, quae non est gratia omni modo." (Augustinus.)
That is grace in no way at all, which is not grace in every way.
46. Fides justificat, non quatenus agit vel activitatem suam exserit, sed quatenus recipit et habet. (V. Loescher.)
Faith justifies, not insofar as it acts or exerts its own activity, but insofar as it receives and has.
47. Fides, quae justificat, est notitia, assensus, fiducia; sed qua justificat, est nuda apprehensio beneficiorum Christi passiva, admissiva motuum Spiritus sancti, recubitoria et requietoria in meritis Christi. Hinc Veterum maxima theologica: Fides justificat non praedicamento qualitatis, ut est opus aut virtus, sed relationis, in suo correlato seu per suum correlatum, i. e., res credita, meritum Christi fide acceptum, justificat. Sic manus mendici non ditat, sed thesaurus donatus ac eleemosyna manu apprehensa. Os non satiat stomachum, sed cibus apprehensus. (Quenstedt.)
The faith which justifies is knowledge, assent, trust; but as that by which it justifies, it is the bare passive apprehension of the benefits of Christ, admitting the movements of the Holy Spirit, and reclining and resting in the merits of Christ. Hence comes the theological maxim of the ancients: Faith justifies not in the category of quality, as though it were a work or a virtue, but in that of relation, through